, Edgar Zeidler

Àrmi Richi

Gràd seh n i àn der Télé, àss d riche Àmerikàner, wo ìn große Villa un Schlässer lawe, verlore sìn. Wurum? Einfàch! Ohne ìhr Personàl, wo wagge Mister Corona d’heim bliwe müess, wìsse sìe sich nìt z’halfe...

Gràd seh n i àn der Télé, àss d riche Àmerikàner, wo ìn große Villa un Schlässer lawe, verlore sìn. Wurum? Einfàch! Ohne ìhr Personàl, wo wagge Mister Corona d’heim bliwe müess, wìsse sìe sich nìt z’halfe. Der eint postet a SOS, fer àss ebber ìhm erklärt, wie me der Sàck vom Stauibsüger wachselt, e àndrer frogt, wie der Ràsemahjer àgeht, e drìtter, wie mer der Swimmingpool bsorgt usw. 

Einigi han àwer vorgsorgt. Dàs sìn d gànz Schlauie. Dia sìn vor ìhr Personàl uf de Knie gànge un han gebattelt, àss ìhri Hüsslitt sich mìt ìhne losse isperre… fer 30% meh Lohn!

Wieviel Putzfrauie, Käche un Gartner uf dàs Gschaft igànge sìn, weiss kè Stàtistiker. Uf jede Fàll seht me wìdder, àss Gald nìt àlles kà. Dia wo mìt ìhre Hand nix känne àfange, egàl wie viel Millione se vor der Nàs vom Stironkel ìn Stirpàràdise glàgert han, uf de Bahamas, Samoa-Ìnsle oder uf Panama, sìn eigentlig àrmi Säckel un zum Bedüre!

Ich kà nìm witterscht schriwe, i gschpir e Tran, wo sich ìm lìnke Auig formt…