, Edgar Zeidler

Schuldebarg

Ein Freund schickt mir eine Geschichte aus früheren Zeiten, wo sparen an der Tagesordnung war. Würden unsere Vorfahren den europäischen Schuldenberg bestaunen oder sich im Grabe umdrehen? 

Friehjer ìsch mer schlacht àgsah gsì, wenn mer Schulde ghà hät. Viel han sich gschammt un han sich mìnderwartig gfühlt. Uf ein Àrt sìn Schulde e Zeiche vo Chàràkterschwäche gsì, un dia wo schlacht hüsghàlte han, sìn ìn de Auige vo de àstandige un spàrsàme Litt lichtsìnnigi Luftibüs gsì, mìt Flauise ìm Kopf, wo s Mül nia voll gnüe han känne bekumme.

Unseri Àhne mien sich hìtte ìm Gràb umedrahje, wenn se sahn, wàs fer e Schuldebarg jedes Lànd ìn Europà hät. Sìcher wurd’s ‘ne, do unte (oder gànz owe?) rìchtig schwìndlig, wenn se naachschtens da 750 (?) Milliarde Euro-Schulde-Barg erblìcke, wo Europa jetz uf de Finànzmarkt ufnamme wìll.

Bim nèischte Wàsserkonsüm, ìn Form vo standigem Covid-Handwasche, morge un Owe Dusche oder Bàde, Heim-Piscine, wo wie Pìlz üs de Garte schiesse, wil viel Litt nìm trauie verreise, känne unsri Vorvatter nur noch der Kopf schìttle.

E güeter Frìnd hät mìr vor kurzem dàs wohre Gschìchtla gschìckt: As heißt ìmmer mer soll spàre àm Wàsser. Dàs hät mer uns nìt brüche sàge, denn wann mìr kè Hanala hät un nur e Brunne ìm Hof, vergeht’s eim, s Wàsser ze verschwande. Dü holsch’s namlig Eimerswis un schleppsch’s ìns Hüs. Mìr han àwer trotzdam àlle Sàmschtig e Bàd gnumma ìn der Waschkuche. Der Rascht vo der Wuche han mìr uns gwascht àm Wàsserstei, mìt kàltem Wàsser nàtirlig, un zìmlig flìchtig. Àm Morge, vor mìr ìn d Schüel sìn, sìn mìr schnall mìt em Waschlappla ìwer s Fratzla gfàhre. Gstunke han mìr trotzdam nìt, àwer hìnter de Ohre un àm Hàls han mìr’s nìt so gnaui gnumme. Drum hät der Schüelmeischter dànn un wànn kontrolliert. Jetz, vorem Johresüsflug, hät er uns àbefohle, dàss mìr ùns süfer wasche, hauiptsachlig der Hàls. Àtratte ìsch gsì àm sechsi àm Morge. Leider ìsch der Autobüs nìt àgsprunge un der Üsflug àbgeblose. Noh meint einer vo unsere Kàmràde: « So, jetz stehn mìr do mìt unsere gwaschene Hals ».

Dia Bemerkung erìnnert àn e bekànnti Redesàrt: „So, do stehn mìr jetz wie bstellt un nìt àbgholt.“ D Frog, won ich mìr stell, ìsch dia: verspangle jetz d Europäer s Gald, wo se nìt han wie s Wàsser un ànderi Bodeschätz, wo boll nìm vorhànde sìn?

Mini Mamema selig dat sàge: „Nàrre hät’s nìt nur àn der Fàsenàcht, Nàrre hät’s s gànze Johr dure, un do dervo nìt wennig!“

 

EZ

26/07/2020 

 

Glossar
 
schlacht àgsah, schlecht angesehen
sich schamme, sich schämen
schlacht hüshàlte, schlecht haushalten
lichtsìnnigi Luftibüs, leichtsinnige Luftikus
Flauise, Flausen
trauie, sich trauen
Hanala, Wasserhahn
verspangle, verschwenden, vergeuden